تبليغاتX
۩۞۩ در به در ها ۩۞۩






الا تهرانیا انصاف میکن خر تویی یا من (شعر استاد در جواب نژاد پرستان فارسی) |شنبه 1387/12/03 | 0:45 AM  

تو ای بیمار نادانی چه هذیان و هدر گفتی
به رشتی کله ماهی خور به طوسی کله خر گفتی
قمی را بد شمردی اصفهانی را بتر گفتی
جوانمردان آذربایجان را ترک خر گفتی
تو را آتش زدند و خود بر آن آتش زدی دامن
الا تهرانیا انصاف میکن خر تویی یا من

تو اهل پایتختی باید اهل معرفت باشی
به فکر آبرو و افتخار مملکت باشی
چرا بیچاره مشدی و بی تربیت باشی
به نقص من چه خندی خود سراپا منقصت باشی
مرا این بس که میدانم تمیز دوست از دشمن
الا تهرانیا انصاف میکن خر تویی یا من

گمان کردم که با من همدل و همدین و همدردی
به مردی با تو پیوستم ندانستم که نامردی
چه گویم بر سرم با ناجوانمردی چه آوردی
اگر میخواستی عیب زبان هم رفع میکردی
ولی ما را ندانستی به خود هم کیش و هم میهن
الا تهرانیا انصاف میکن خر تویی یا من

به شهریور مه پارین که طیارات با تعجیل
فرو میریخت چون طیر ابابیلم به سر سجیل
چه گویم ای همه ساز تو بی قانون و هردمبیل
تو را یک شب نشد ساز و نوا در رادیو تعطیل
ترا تنبور و تنبک بر فلک میشد مرا شیون
الا تهرانیا انصاف میکن خر تویی یا من

بدستم تا سلاحی بود راه دشمنان بستم
عدو را تا که ننشاندم به جای از پای ننشستم
به کام دشمنان آخر گرفتی تیغ از دستم
چنان پیوند بگسستی که پیوستن نیارستم
کنون تنها علی مانده است و حوضش چشم ما روشن!
الا تهرانیا انصاف میکن خر تویی یا من

چو استاد دغل سنگ محک بر سکه ما زد
ترا تنها پذیرفت و مرا از امتحان وا زد
سپس در چشم تو تهران به جای مملکت جا زد
چو تهران نیز تنها دید با جمعی به تنها زد
تو این درس خیانت را روان بودی و من کودن
الا تهرانیا انصاف میکن خر تویی یا من

چو خواهد دشمنی بنیاد قومی را براندازد
نخست آن جمع را از هم پریشان و جدا سازد
چو تنها کرد هریک را به تنهایی بدو تازد
چنان اندازدش از پا که دیگر سر نیفرازد
تو بودی آنکه دشمن را ندانستی فریب و فن
الا تهرانیا انصاف میکن خر تویی یا من

چرا با دوستدارانت عناد و کین و لج باشد
چرا بیچاره آذربایجان عضو فلج باشد
مگر پنداشتی ایران ز تهران تا کرج باشد
هنوز از ماست ایران را اگر روزی فرج باشد
تو گل را خار میبینی و گلشن را همه گلخن
الا تهرانیا انصاف میکن خر تویی یا من

تو را تا ترک آذربایجان بود و خراسان بود
کجا بارت بدین سنگینی و کارت بدینسان بود
چه شد کرد و لر و یاغی کزو هر مشکل آسان بود
کجا شد ایل قشقایی کزو دشمن هراسان بود
کنون ای پهلوان پنبه چونی نه تیر ماند و نی جوشن
الا تهرانیا انصاف میکن خر تویی یا من

کنون گندم نه از سمنان فراز آید نه از زنجان
نه ماهی و برنج از رشت و نی چایی ز لاهیجان
از این قحط و غلا مشکل توانی وارهاندن جان
مگر در قصه ها خوانی حدیث زیره و کرمان
دگر انبانه از گندم تهی شد دیزی از بنشن

الا تهرانیا انصاف میکن خر تویی یا من

استاد شهریار

به وبلاگمون سر بزنی همیشه *** نظر بدی به مطلبش چی میشه!!

نوشته شده توسط در به در از این طرف و اون طرف!| [+] | موضوع: شعر طنز |

خوشا!!! (شعر طنز در به در ها) |چهارشنبه 1387/08/29 | 4:2 PM  

خوشا!!!

خوشا آنان که دانشجـــــــــــو ندارند
دوتا اینــــــسو دوتا آنــــــسو ندارند
که از شهریه ها غمــــــــــباد گیرند
چو پولـــــــی تا نوک پــــارو ندارند

هر آن کس را که دیدی هست دلشاد
بدور از نالــــــــــــه و اندوه و فریــاد
بـدان فرزنـد ایشان نیــــست راهـــی
پـدرجـان ، سوی دانشـــــــــگاه آزاد

غـــــذایش را بجــــــــز کوکو ندیـــدم
به زیر پاش یک زیلـــــــو ندیـــــــدم
درون خانـه اش را هرچه گشــــــتم
به غیـر از پنـــــــــج دانشـجو ندیــدم

به وبلاگمون سر بزنی همیشه *** نظر بدی به مطلباش چی میشه

نوشته شده توسط در به در از این طرف و اون طرف!| [+] | موضوع: شعر طنز |

*وصيت نامه به صورت شعری طنز* |چهارشنبه 1387/07/03 | 10:25 PM  

*وصيت نامه به صورت شعری طنز*

وصيت نامه
 
بعد مرگم نه به خود زحــمت بسیار دهید
نه به من بر سـر گور و کفن آزار دهید
 
نه پی گورکن و قاری و غسال رویـــد
نه پی سنگ لحد پــول به حجار دهید
 
به که هر عضو مرا از پس مرگــم به کسی
که بدان عضو بود حاجت بسیار دهید
 
این دو چشمان قوی را به فلان چشــم‌چران
که دگر خوب دو چشمش نکند کار دهید
 
وین زبان را که خداوند زبان‌بـازی بود
به فلان هوچی رند از پی گفتـار دهید
 
کله‌ام را که همه عمـــر پر از گچ بوده‌است
پاک تحویل علی اصغر گچکار دهیــد
 
وین دل سنگ مرا هم که بود سنگ سیـــاه
به فـــلان سنگ‌تراش سر بازار دهید
 
چانه‌ام را به فلان زن که پی وراجی است
معده‌ام را به فلان مرد شکمخوار دهید
 
در سر سفره خورَد فاطمـه، بی‌دندان، غم
به که دندان مرا نیز بــدان یار دهید
 
ابوالقاسم حالت
نوشته شده توسط در به در از این طرف و اون طرف!| [+] | موضوع: شعر طنز |

∞حکایت چت∞ |یکشنبه 1387/06/24 | 6:13 PM  

حکایت چت

يکي از بزرگان حکايت کند / اگر يک نفر نيمه شب چت کند

و با فرد بيگانه صحبت کند / و کم کم به چت کردن عادت کند

و یک ساعتش را سه ساعت کند /  و هر شب به فردی محبت کند


به افراد قبلي خيانت کند / و با بي خيالي جنايت کند

نه حدّ و حدودي رعايت کند / و اچ آي وي ِ خويش مثبت کند

و اين قصه را پر حرارت کند / براي رفيقش روايت کند

چنانکه رفيقش حسادت کند / و او هم رود نيمه شب چت کند

واقعا نشستي همه رو خوندي ؟
نوشته شده توسط در به در از این طرف و اون طرف!| [+] | موضوع: شعر طنز |

¤سرانجام قصه چت (طنز)¤ |جمعه 1387/05/11 | 11:40 AM  

¤سرانجام قصه چت (طنز)¤

 

شدم با چت اسیر و مبتلایش ...................... شبا پیغام می دادم از برایش
به من می گفت هیجده ساله هستم .......... تو اسمت را بگو، من هاله هستم
بگفتم اسم من هم هست فرهاد ................ ز دست عاشقی صد داد و بیداد
بگفت هاله ز موهای کمندش ...................... کمان ِابرو و قد بلندش
بگفت چشمان من خیلی فریباست ............. ز صورت هم نگو البته زیباست
ندیده عاشق زارش شدم من ..................... اسیرش گشته بیمارش شدم من
ز بس هرشب به او چت می نمودم ............ به او من کم کم عادت می نمودم
در او دیدم تمام آرزوهام ............................. که باشد همسر و امید فردام
برای دیدنش بی تاب بودم .......................... زفکرش بی خور و بی خواب بودم
به خود گفتم که وقت آن رسیده ................. که بینم چهره ی آن نور دیده
به او گفتم که قصدم دیدن توست ............... زمان دیدن و بوییدن توست
ز رویارویی ام او طفره می رفت ................. هراسان بود او از دیدنم سخت
خلاصه راضی اش کردم به اجبار ................ گرفتم روز بعدش وقت دیدار
رسید از راه، وقت و روز موعود .................. زدم از خانه بیرون اندکی زود
چو دیدم چهره اش قلبم فرو ریخت ............ توگویی اژدهایی بر من آویخت
به جای هاله ی ناز و فریبا ......................... بدیدم زشت رویی بود آنجا
ندیدم من اثر از قد رعنا .............................. کمان ِابرو و چشم فریبا
مسن تر بود او از مادر من ......................... بشد صد خاک عالم بر سر من
ز ترس و وحشتم از هوش رفتم ................ از آن ماتم کده مدهوش رفتم
به خود چون آمدم، دیدم که او نیست ......... دگر آن هاله ی بی چشم و رو نیست
به خود لعنت فرستادم که دیگر ................. نیابم با چت از بهر خود همسر
بگفتم سرگذشتم را به «جاوید» ............... به شعر آورد او هم آنچه بشنید
که تا گیرند از آن درس عبرت .................... سرانجامی ندارد قصّه ی چت

 

از ما در به در ها میشنوید عبرت بگیرید و گرنه خطرناکه حسن!!!

 

حالا بریم در به در شیممم!!

 

¤¤به وبلاگم سر بزنی زود بــه زود                 نظر بدی به مطلباش هر چی بود¤¤

نوشته شده توسط در به در از این طرف و اون طرف!| [+] | موضوع: شعر طنز |

¤ لیلی و مجنون اینترنتی ¤ |پنجشنبه 1387/05/10 | 3:59 PM  

 

                              ¤ لیلی و مجنون اینترنتی ¤

 

دوباره شد شب و من بی قرارم..........Connect  کن , زود بیا , در انتظارم


بیا من آمدم پای Messenger .......... شدم مسحور آوای Messenger


بیا Hard دلت را ما ببینیم ................گلی از گنج Home Page ات بچینیم


بیا Icon  نمای بی نشانم ..................که من جز آدرس Mail ات ندانم


بیا امشب کمی Online  باشیم............و تا صبح Sun Shine  باشیم


بیا ((انگوری)) بی تو غش کرد..........و حتی Hard Disk  اش هم Crash  کرد


بیا ای عشق DotCom  عزیزم .........به پای تو W ها بریزم


مرا در انتظار خویش مگذار....... ......و پا زاندازه آن بیش مگذار


بیا ای حاصل Search جهانی .......... بیا اجرا کن آن File نهانی


بیا در دل تو را  کم دارم امشب.......... حدودا 100 مگی غم دارم امشب


اگر آیی دعایت می نمایم.................. .دعا تا بینهایت می نمایم


اگر آیی دعای من همین است............. و یا نقل به مضمونش چنین است:


مبادا لحظه ای DC شوی یار.............جدا از پای آن PC شوی یار


مبادا نام ما را پاک سازی................ .و کاخ آرزو را خاک سازی


بمان تا جاودان اندردر من ................ بمان تا حل شودهرمشکل من

 

امیدواریم که خوشتون اومده باشه البته شک ندارم که شاعر محبوب کشورمون نظامی روحش هم از اینترنت خبر داشته باشه و الا با خوندن این شعر آنفاکتوس می زد!!!!!!!!!!!

 

در به در می شویییییییییییم........

نوشته شده توسط در به در از این طرف و اون طرف!| [+] | موضوع: شعر طنز |

شعر طنز (آغاز) |چهارشنبه 1387/05/09 | 11:43 AM  

                                                 ¤به نام خدا¤

به نام اون خدایی   که بـــــــا    خنده          در دلا رو   روی       غم      می  بنده
به نــــــام اون خدایی   که    همیشه         خوب می دونه آخر  کار چی    میشه
به نام اون خدایی کـــــــــه     یاد اون          تسکین   هر     دردیه   تو      دلامون
خدای هر چی که الان هست و نیس          خدای       در به در های     طنزنویس
در به در هایی که همش  سعی دارن          شادی  و      لبخند   تو   دلا     بکارن
در به در هایی که   می خوان آدمـــــا           قد  یه    دنیا    دور  بشن   از    غما
تو دلشـــــون شاید    هزار غم   دارن          خیلی  چیزا   تو   زندگی    کم   دارن
امــــا بازم دلای    شــــــــادی   دارن          زندگیای        با     نشاطی        دارن
تو وبلاگ در به در !!نمی دونم  کجایی          کجای  این   دنیای    بی         وفایی
نمی دونم چند سالته؟  چه   شهری          با چه کسایی دوستی با کی   قهری
اما دلای ما  بــــــــــه    هم    نزدیکه          راه      میون        دلامون        باریکه
مثل خودت  منم   یه  طنـــز   نویسم          عالمی   دارم     با         روان نویسم
یه هدیه هـــــم   برات  دارم    عزیزم          محبتامو      توی     اون      می ریزم
برات    ایمیلــــــش   می کنم  ببینی         ستاره           آسمونو              زمینی
امیدوارم  هدیه ی   من   قبول   شه          یه عضوی از  وبلاگ   در به در     شه

 ¤این شعر از یک وبلاگ طنز گرفته شده¤

 

نوشته شده توسط در به در از این طرف و اون طرف!| [+] | موضوع: شعر طنز |








کد جاوا اسکريپت و قالب ریگان با آدرسهای دوست داشتنی